یاران بهشت صحبت یاران همدم است
یاران بهشت صحبت یاران همدم است                   دیدار یار نامتناسب جهنم است
هر دم که در حضور عزیزی برآوری                   دریاب کز حیات جهان حاصل آن دم است
نه هر که چشم و گوش و دهان دارد آدمیست        بس دیو را که صورت فرزند آدم است
آنست آدمی که در او حسن سیرتی                     یا لطف صورتیست دگر حشو عالم است
هرگز حسد نبرده و حسرت نخورده‌ام                  جز بر دو روی یار موافق که در هم است
آنان که در بهار به صحرا نمی‌روند                    بوی خوش ربیع بر ایشان محرم است
وان سنگ دل که دیده بدوزد ز روی خوب            پندش مده که جهل در او نیک محکم است
آرام نیست در همه عالم به اتفاق                      ور هست در مجاورت یار محرم است
گر خون تازه می‌رود از ریش اهل دل                 دیدار دوستان که ببینند مرهم است
دنیا خوشست و مال عزیزست و تن شریف          لیکن رفیق بر همه چیزی مقدم است
ممسک برای مال همه ساله تنگ دل                 سعدی به روی دوست همه روزه خرم است