در فضیلت و اعمال ماه مبارک رمضان

روزهایش بهترین روزها است و شبهایش بهترین شبها است و ساعتهایش بهترین ساعتها است و آن ماهیست که خوانده‏اند شما را در آن بسوى ضیافت خدا و گردیده‏اید در آن از اهل کرامت خدا نَفَسهاى شما در آن ثواب تسبیح دارد و خواب شما ثواب عبادت دارد و عملهاى شما در آن مقبولست و دعاهاى شما در آن مستجابست پس سؤال کنید از پروردگار خود به نیّتهاى درست و دلهاى پاکیزه از گناهان و صفات ذمیمه که توفیق دهد شما را براى روزه داشتن آن و تلاوت کردن قرآن در آن بدرستى‏که شقى و بد عاقبت کسى است که محروم گردد از آمرزش خدا در این ماه عظیم و یاد کنید به گرسنگى و تشنگى شما در این ماه تشنگى و گرسنگى روز قیامت را و تَصدّق کنید بر فقیران و مسکینان خود و تعظیم نمائید پیران خود را و رحم کنید کودکان خود را و نوازش نمائید خویشان خود را و نگاه دارید زبانهاى خود را از آنچه نباید گفت و بپوشید دیدهاى خود را از آنچه حلال نیست شما را نظر کردن بسوى آن و بازدارید گوشهاى خود را از آنچه حلال نیست شما را شنیدن آن و مهربانى کنید با یتیمان مردم تا مهربانى کنند بعد از شما با یتیمان شما و بازگشت کنید بسوى خدا از گناهان خود و بلند کنید دستهاى خود را به دعا در اوقات نمازهاى خود زیرا که وقت نمازها بهترین ساعتها است نظر مى‏کند حق تعالى در این اوقات به رحمت به سوى بندگان خود و جواب مى‏گوید ایشان را هرگاه او را مناجات کند و لبّیک مى‏گوید ایشان را هرگاه او را ندا کنند و مستجاب مى‏گرداند هرگاه او را بخوانند اى گروه مردمان بدرستى‏که جانهاى شما در گرو کرده‏هاى شما است پس از گرو بدر آورید به طلب آمرزش از خدا و پشتهاى شما گران بار است از گناهان شما پس سبک گردانید آنها را به طول دادن سجده‏ها و بدانید که حق تعالى سوگند یاد کرده است به عزّت و جلال خود که عذاب نکند نمازگذارندگان و سجده کنندگان در این ماه را و نترساند ایشان را به آتش جهنم در روز قیامت ایُّها النَّاس هر که از شما افطار دهد روزه‏دار مؤمنى را در این ماه از براى او خواهد بود نزد خدا ثواب بنده آزاد کردن و آمرزش گناهان گذشته پس بعضى از اصحاب گفتند یا رسول‏الله همه ما قدرت بر آن نداریم حضرت فرمود بپرهیزید از آتش جهنم به افطار فرمودن روزه‏داران اگرچه به نصف دانه خرما باشد و اگر چه به یک شربت آبى باشد بدرستى‏که خدا این ثواب را مى‏دهد کسى را که چنین کند اگر قادر بر زیاده از این نباشد اَیُّها النَّاسُ هر که خُلْق خود را در این ماه نیکو گرداند بر صراط آسان بگذرد در روزى که قدمها بر آن لغزد و هر که سبک گرداند در این ماه خدمت غلام و کنیز خود را خدا در قیامت حساب او را آسان گرداند و هر که در این ماه شرّ خود را از مردم باز دارد حق تعالى غضب خود را در قیامت از او باز دارد و هر که در این ماه یتیم بى‏پدرى را گرامى دارد خدا او را در قیامت گرامى دارد و هر که در این ماه صله و احسان کند با خویشان خود خدا وَصل کند او را به رحمت خود در قیامت و هر که در این ماه قطع احسان خود از خویشان خود بکند خدا در قیامت قطع رحمت خود از او بکند و هر که نماز سنتى در این ماه بکند خدا براى او برات بیزارى از آتش جهنم بنویسد و هر که در این ماه نماز واجبى را ادا کند خدا عطا کند به او ثواب هفتاد نماز واجب که در ماههاى دیگر کرده شود و هر که در این ماه بسیار بر من صلوات فرستد خدا سنگین گرداند ترازوى عمل او را در روزى که ترازوهاى اعمال سبک باشد و کسى‏که یک آیه از قرآن در این ماه بخواند ثواب کسى دارد که در ماههاى دیگر ختم قرآن کرده باشد اَیُّها النَّاسُ بدرستى‏که درهاى بهشت در این ماه گشاده است پس سؤال کنید از پروردگار خود که بروى شما نه‏بندد و درهاى جهنّم در این ماه بسته است پس سؤال کنید از پروردگار خود که بر روى شما نگشاید و شیاطین را در این ماه غُلّ کرده‏اند پس سؤال کنید از خدا که ایشان را بر شما مسلط نگرداند الخ و شیخ صدوق روایت کرده که چون ماه رمضان داخل مى‏شد حضرت‏رسول‏صلى الله علیه وآله آزاد مى‏کرد هر اسیرى که بود و عطا مى‏نمود هر سائلى را مؤلف گوید که ماه رمضان ماه خداوند عالمیان است و شریفترین ماهها است و ماهیست که درهاى آسمان و درهاى بهشت و رحمت گشوده مى‏شود و درهاى جهنّم بسته مى‏شود و در آن شبى است که عبادت در آن بهتر است از عبادت هزارماه‏پس‏تأمّل‏نماکه‏چگونه‏خواهى‏بوددرشب‏وروزخودوچگونه‏نگاه‏مى‏دارى‏اعضاء و جواح خود را از معصیتهاى پروردگارخودومباداشبها در خواب باشى و روزها غافل از یاد خدا همانا در خبر است که در آخر هر روز از روزهاى ماه‏رمضان‏دروقت‏افطارحق‏تعالى‏هزارهزارکس‏را ازآتش‏جهنّم آزاد مى‏کند و چون شب جمعه و روز جمعه مى‏شود در هر ساعتى هزار هزار کس را از آتش جهنم آزاد مى‏کند که هر یک مستوجب عذاب شده باشند و در شب و روز آخر ماه به عدد آنچه در تمام ماه آزاد کرده است آزاد مى‏کند پس اى عزیز مبادا بیرون رود ماه رمضان و گناهان تو باقى مانده باشد و در هنگامى که روزه‏داران مزدهاى خود را بگیرند تو از جمله محرومان و زیانکاران باشى و تقرب بجوى بسوى خداوند تبارک و تعالى به تلاوت کردن قرآن مجید در شبها و روزهاى این ماه و به ایستادن به نماز و جِدّ و جَهد کردن در عبادت و بجا آوردن نمازها در اوقات فضیلت و کثرت استغفار و دعا فَعَنِ الصَّادِقِ‏علیه السلام:

 اَنَّهُ مَنْ لَمْ یُغْفَرْ لَهُ فى‏ شَهْرِ رَمَضانَ، لَمْ یُغْفَرْ لَهُ اِلى‏ قابِلٍ اِلاَّ اَنْ یَشْهَدَ عَرَفَةَ

امام صادق‏علیه السلام فرمود: هر که در ماه رمضان آمرزیده نشود تا سال آینده آمرزیده نشود مگر آنکه در عرفات حاضر شود

 و نگاه دارد خود را ازچیزهایى خدا حرام کرده است و از افطار کردن بر چیزهاى حرام و رفتار کن به نحوى که مولاى ما حضرت صادق‏علیه السلام وصیّت نموده و فرموده که هرگاه روزه‏دارى مى‏باید که روزه دارد گوش و چشم و مو و پوست و جمیع اعضاى تو یعنى از محرّمات بلکه از مکروهات و فرمود باید که روز روزه تو مانند روز افطار تو نباشد و نیز فرموده که روزه نه همین از خوردن و آشامیدن است تنها بلکه باید در روز روزه نگاه دارید زبان خود را از دروغ و بپوشانید دیده‏هاى خود را از حرام و با یکدیگر نزاع مکنید و حَسَد مبرید و غیبت مکنید و مجادله مکنید و سوگند دروغ مخورید بلکه سوگند راست نیز و دشنام مدهید و فحش مگوئید و ستم مکنید و بى‏خردى مکنید و دلتنگ مشوید و غافل مشوید از یاد خدا و از نماز و خاموش باشید از آنچه نباید گفت و صبر کنید و راستگو باشید و دورى کنید از اهل شرّ و اجتناب کنید از گفتار بد و دروغ و افتراء و خصومت کردن با مردم و گمان بد بردن و غیبت کردن و سخن‏چینى کردن و خود را مُشْرِف به آخرت دانید و منتظر فَرَج و ظُهور قائم آل محمّدعلیه السلام باشید و آرزومند ثوابهاى آخرت باشید و توشه اعمال صالحه براى سفر آخرت بردارید و بر شما باد به آرام دل و آرام تن و خضوع و خشوع و شکستگى و مذلّت مانند بنده‏اى که از آقاى خود ترسد و ترسان باشید از عذاب خدا و امیدوار باشید رحمت او را و باید پاک باشد اى روزه‏دار دل تو از عیبها و باطن تو از حیله‏ها و مکرها و پاکیزه باشد بدن تو از کثافتها و بیزارى بجوى بسوى خدا از آنچه غیر اوست و در روزه ولایت خود را خالص گردانى از براى او و خاموش باشى از آنچه حق تعالى نهى کرده است تو را از آن در آشکارا و پنهان و بترسى از خداوند قهار آنچه سزاوار ترسیدن او است در پنهان و آشکار و ببخشى روح و بدن خود را به خداى عزّوجلّ در ایّام روزه خود و فارغ گردانى دل خود را از براى محبّت او و یاد او و بدن خود را به کارفرمائى در آنچه خدا تو را امر کرده است به آن و خوانده است بسوى آن اگر همه اینها را به عمل آورى آنچه سزاوار روزه داشتن است به عمل آورده‏اى و فرموده خدا را اطاعت کرده‏اى و آنچه کم کنى از آنها که بیان کردم از براى تو به قدر آن از روزه تو کم مى‏شود از فضل آن و ثواب آن بدرستى که پدرم گفت رسول‏خداصلى الله علیه وآله شنید که زنى در روز روزه‏اى جاریه خود را دشنام داد حضرت طعامى طلبید آن زن را گفت بخور زن گفت من روزه‏ام فرمود چگونه روزه‏اى که جاریه خود را دشنام دادى روزه از خوردن و آشامیدن تنها نیست بدرستى‏که حق تعالى روزه را حجابى گردانیده است از سایر امور قبیحه از کردار بد و گفتار بد چه بسیار کمند روزه‏داران و چه بسیارند گرسنگى کشندگان و حضرت امیرالمؤمنین‏علیه السلام فرمود که چه بسیار روزه‏دارى که بهره‏اى نیست او را از روزه به غیر از تشنگى و گرسنگى و چه بسیار عبادت کننده‏اى که نیست او را بهره‏اى از عبادت به غیر تَعَب اى خوشا خواب زیرکان که بهتر از بیدارى و عبادت احمقان است و خوشا افطار کردن زیرکان که بهتر از روزه داشتن بى‏خردان است و روایت شده از جابربن یزید از حضرت امام محمد باقرعلیه السلام که حضرت رسول‏صلى الله علیه وآله به جابر بن عبدالله فرمود اى جابر این ماه رمضانست هر که روزه بدارد روز آن را و بایستد به عبادت پاره‏اى از شبش را و باز دارد از حرام شکم و فَرْج خود را و نگاه دارد زبان خود را بیرون رود از گناهان خود مثل بیرون رفتن او از ماه جابر گفت یا رسول‏اللّه چه نیکو است این حدیث که فرمودى فرمود اى جابر و چقدر سخت است این شرطهایى که نمودم وبالجمله اعمال این ماه شریف در دو مطلب و یک خاتمه ذکر مى‏شود.

 

 


مطلب اوّل در اَعْمال ‏مُشترکه ‏این ماه

 و آن بر چهار قِسْم است‏ :قسم اوّل اعمالى است که در هر شب و روز این ماه بجا آورده مى‏شود

دعا بعد از هر فریضه

 سیّد بن طاوس روایت کرده از حضرت امام‏جعفر صادق و امام موسى کاظم‏علیهما السلام که فرمودند مى‏گوئى در ماه رَمَضان از اوّل تا به آخر آن بعد از هر فریضه:

 اَللّهُمَّ ارْزُقْنى‏ حَجَّ بَیْتِکَ الْحَرامِ، فى‏ عامى‏ هذا وَفى‏ کُلِّ  عامٍ ما اَبْقَیْتَنى‏

خدایا روزیم گردان حج خانه کعبه را در این سال و در هر سال تا زنده هستم‏

 فى‏ یُسْرٍ مِنْکَ وَعافِیَةٍ، وَسَعَةِ رِزْقٍ، وَلا تُخْلِنى‏ مِنْ تِلْکَ الْمواقِفِ الْکَریمَةِ،

در آسایش و تندرستى از جانب تو و وسعت روزى و دورم مکن از این اماکن‏گرامى‏

 وَالْمَشاهِدِ الشَّریفَةِ، وَ زِیارَةِ قَبْرِ نَبِیِّکَ صَلَواتُکَ عَلَیْهِ وَ الِهِ، وَفى‏ جَمیعِ‏

 و مشاهد شریفه‏و زیارت قبر پیامبرت که درود تو بر او و آلش باد در همه‏

 حَوائِجِ الدُّنْیاوَالأخِرَةِ فَکُنْ لى‏، اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسْئَلُکَ فیما تَقْضى‏ وَتُقَدِّرُ مِنَ‏

حاجتهاى دنیاو آخرتم پشتیبان من باش خدایا از تو خواهم در آنچه بنا هست درباره‏اش حکم فرمائى و مقدر کنى در آن‏

 الأَمْرِالْمَحْتُومِ فى‏ لَیْلَةِ الْقَدْرِ، مِنَ الْقَضآءِ الَّذى‏ لا یُرَدُّ وَلا یُبَدَّلُ، اَنْ‏

فرمان حتمى و مسلم در شب قدر از آن تقدیرى که برگشت ندارد و تغییر نپذیرد که‏

 تَکْتُبَنى‏ مِنْ حُجَّاجِ بَیْتِکَ الْحَرامِ، الْمَبْرُورِ حَجُّهُمُ، الْمَشْکُورِ سَعْیُهُمُ،

مرا از حاجیان خانه محترم کعبه‏ات ثبت فرمایى آن حاجیانى که حجشان درست و سعیشان مورد تقدیر و سپاس است‏

 الْمَغْفُورِ ذُنُوبُهُمُ، الْمُکَفَّرِ عَنْهُمْ سَیِّئاتُهُمْ، وَاجْعَلْ فیما تَقْضى‏

و گناهانشان آمرزیده و کارهاى بدشان بخشیده شده است و قرار ده در همان قضا

 وَتُقَدِّرُ، اَنْ تُطیلَ عُمْرى‏، وَتُوَسِّعَ عَلَىَّ رِزْقى‏، وَتُؤدِّى‏ عَنّى‏ اَمانَتى‏

و تقدیراتت که عمر مرا طولانى گردانى و روزیم را فراخ کنى و امانت و قرضم را

 وَدَیْنى‏، آمینَ رَبَّ الْعالَمینَ.

اداء فرمائى، اجابت فرما اى پروردگار جهانیان  * * * * * * * * * * * *

 

 

دعا عقب نمازهاى فریضه

و مى‏خوانى عقب نمازهاى فریضه:   

یا عَلِىُّ یا عَظیمُ، یا غَفُورُ یا رَحیمُ، اَنْتَ الرَّبُّ الْعَظیمُ، الَّذى‏ لَیْسَ کَمِثْلِهِ شَى‏ءٌ

اى والا اى ‏بزرگ اى آمرزنده اى مهربان تویى پروردگار بزرگى که نیست مانند او چیزى‏

 وَهُوَ السَّمیعُ الْبَصیرُ، وَهذا شَهْرٌ عَظَّمْتَهُ وَکَرَّمْتَهُ، وَشَرَّفْتَهُ وَفَضَّلْتَهُ‏

و او شنوا و بینا است و این ماهى است که آنرا بزرگ و گرامى داشته و او را شرافت و برترى داده‏اى‏

 عَلَى الشُّهُورِ، وَهُوَ الشَّهْرُ الَّذى‏ فَرَضْتَ صِیامَهُ عَلَىَّ، وَهُوَ شَهْرُ

بر ماههاى دیگر و این ماهى است که روزه آن را بر من واجب کرده و این ماه‏

 رَمَضانَ الَّذى‏ اَنْزَلْتَ فیهِ الْقُرْآنَ، هُدىً لِلنَّاسِ وَبَیِّناتٍ مِنَ الْهُدى‏

رمضان است همان ماهى که قرآن را در آن فرو فرستادى آن قرآنى که راهنماى مردم و نشانه‏هاى روشنى از هدایت‏

 وَالْفُرْقانِ وَجَعَلْتَ فیهِ لَیْلَةَ الْقَدْرِ، وَجَعَلْتَها خَیْراً مِنْ اَلْفِ شَهْرٍ، فَیا

و جدا ساختن (میان حق و باطل) است و قراردادى در این ماه شب قدر را و آن را بهتر از هزار ماه کردى پس اى‏

 ذَالْمَنِّ وَلا یُمَنُّ عَلَیْکَ، مُنَّ عَلَىَّ بِفَکاکِ رَقَبَتى‏ مِنَ النَّارِ، فیمَنْ تَمُنُ‏

منت دارى که کسى بر تو منت ندارد منت نه بر من به آزاد ساختنم از آتش در میان آنانکه‏

 عَلَیْهِ، وَاَدْخِلْنِى الْجَنَّةَ، بِرَحْمَتِکَ یا اَرْحَمَ الرَّاحِمینَ. ‏

بر آنها منت نهى و داخل بهشتم گردان برحمتت اى مهربانترین مهربانان  * * * * * * * * * * * * * * * * * *

 

 

دعا بعد از هر نماز واجب نقل از حضرت رسول صَلَّى اللَّهِ عَلِیهِ وَاله

 شیخ کفعمى درمصباح و بلد الأمین و شیخ شهید در مجموعه خود از حضرت رسول‏صلى الله علیه وآله نقل کرده‏اند که آن حضرت فرمود هرکه این دعا را در ماه رَمَضان بعد از هر نماز واجبى بخواند حقّ تعالى بیامرزد گناهان‏

 او را تا روز قیامت و دعا این است: اَللّهُمَّ اَدْخِلْ عَلى‏ اَهْلِ الْقُبُورِ السُّرُورَ،

 * * * * * * * * * * * * * * * * * *خدایا بفرست بر خفتگان در گور نشاط و سرور

 اَللَّهُمَّ اَغْنِ کُلَّ فَقیرٍ، اَللّهُمَّ اَشْبِعْ کُلَّ جایِعٍ اَللّهُمَّ اکْسُ کُلَّ عُرْیانٍ،

خدایا دارا کن هر ندارى را خدایا سیر کن هر گرسنه‏اى را خدایا بپوشان هر برهنه را

 اَللّهُمَّ اقْضِ دَیْنَ کُلِّ مَدینٍ، اَللّهُمَّ فَرِّجْ عَنْ کُلِّ مَکْرُوبٍ، اَللّهُمَّ رُدَّ

خدایا ادا کن قرض هر قرضدارى را خدایا بگشا اندوه هر غمزده را خدایا به وطن بازگردان هر

 کُلَّ غَریبٍ، اَللّهُمَّ فُکَّ کُلَّ اَسیرٍ، اَللّهُمَّ اَصْلِحْ کُلَّ فاسِدٍ مِنْ اُمُورِ

دور از وطنى را خدایا آزاد کن هر اسیرى را خدایا اصلاح کن هر فسادى را از کار

 الْمُسْلِمینَ، اَللّهُمَّ اشْفِ کُلَّ مَریضٍ، اَللّهُمَّ سُدَّ فَقْرَنا بِغِناکَ، اَللّهُمَ‏

مسلمین خدایا درمان کن هر بیمارى را خدایا ببند رخنه فقر ما را به وسیله دارائى خود خدایا

 غَیِّرْ سُوءَ حالِنا بِحُسْنِ حالِکَ، اَللّهُمَّ اقْضِ عَنَّا الدَّیْنَ، وَاَغْنِنا مِنَ‏

بدى حال ما را بخوبى حال خودت مبدل کن خدایا ادا کن از ما قرض و بدهیمان را و بى‏نیازمان کن از

 الْفَقْرِ، اِنَّکَ عَلى‏ کُلِّشَى‏ءٍ قَدیرٌ. ندارى که راستى تو بر هر چیز توانائى  * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

 

 

 

 

دعاى حجّ از حضرت صادق علیه السلام

و شیخ کلینى در کافى روایت کرده از ابو بصیر که‏ حضرت صادق‏علیه السلام در ماه رمضان این دعا رامى‏خواند:

 اَللّهُمَّ اِنّى‏ بِکَ وَمِنْکَ اَطْلُبُ‏

خدایامن بوسیله تو و از شخص تو مى‏جویم‏

 حاجَتى‏، وَمَنْ طَلَبَ حاجَةً اِلىَ النَّاسِ فَاِنّى‏ لا اَطْلُبُ حاجَتى‏ اِلاَّ

حاجتم را و هر که حاجت خویش از مردم مى‏جوید ولى من نجویم حاجتم را جز

 مِنْکَ، وَحْدَکَ لا شَریکَ لَکَ، وَاَسْئَلُکَ بِفَضْلِکَ وَرِضْوانِکَ اَنْ تُصَلِّىَ‏

از تو تنها که شریکى ندارى و از تو خواهم به حق فضل و خوشنودیت که درود فرستى‏

 عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَاَهْلِ بَیْتِهِ، وَاَنْ تَجْعَلَ لى‏ فى‏ عامى‏ هذا اِلى‏ بَیْتِکَ‏

بر محمد و خاندان او و اینکه در این سال براى رسیدن من به خانه‏

 الْحَرامِ سَبیلاً، حِجَّةً مَبْرُورَةً مُتَقبَّلَةً زاکِیَةً خالِصَةً لَکَ تَقَرُّ بِها عَیْنى‏،

محترمت کعبه راهى قرار دهى که حجى صحیح و پذیرفته و پاکیزه و خالص براى تو انجام دهم آن چنانکه دیده‏ام‏

 وَتَرْفَعُ بِها دَرَجَتى‏، وَتَرْزُقَنى‏ اَنْ اَغُضَّ بَصَرى‏، وَاَنْ اَحْفَظَ فَرْجى‏،

بدان روشن شود و درجه‏ام بدان بالا رود و روزیم کن که دیده‏ام را بپوشانم و عورتم را (از گناه) نگهدارم‏

 وَاَنْ اَکُفَّ بِها عَنْ جَمیعِ مَحارِمِکَ، حَتّى‏ لایَکُونَ شَى‏ءٌ آثَرَ عِنْدى‏

و خود را از همه کارهاى حرام تو باز دارم تا بدان حد که هیچ چیزى در پیش من محبوبتر

 مِنْ طاعَتِکَ وَخَشْیَتِکَ، وَالْعَمَلِ بِما اَحْبَبْتَ، وَالتَّرْکِ لِما کَرِهْتَ‏

از اطاعت و ترس از تو و انجام آنچه دوست دارى و نکردن آنچه را ناخوش دارى‏

 وَنَهَیْتَ عَنْهُ، وَاجْعَلْ ذلِکَ فى‏ یُسْرٍ وَیَسارٍ وَعافِیَةٍ، وَما اَنْعَمْتَ بِهِ‏

و آنرا قدغن کرده‏اى نباشد و قرار ده همه اینها را در گشایش و آسودگى و تندرستى با هر چه نعمت که‏

 عَلَىَّ، وَاَسْئَلُکَ اَنْ تَجْعَلَ وَفاتى‏ قَتْلاً فى‏ سَبیلِکَ تَحْتَ رایَةِ نَبِیِّکَ‏

به من داده‏اى و از تو خواهم که مرگ مرا کشته شدن در راهت قرار دهى که در زیر پرچم پیغمبرت‏

 مَعَ اَوْلِیآئِکَ، وَاَسْئَلُکَ اَنْ تَقْتُلَ بى‏ اَعْدآئَکَ وَاَعْدآءَ رَسُولِکَ وَاَسْئَلُکَ‏

با دوستانت کشته شوم و از تو خواهم که دشمنان خود و دشمنان پیامبرت را بدست من بکشى و از تو خواهم‏

 اَنْ تُکْرِمَنى‏ بِهَوانِ مَنْ شِئْتَ مِنْ خَلْقِکَ، وَلا تُهِنّى‏ بِکَرامَةِ اَحَدٍ مِنْ‏

که مرا گرامى دارى بخوار کردن هر یک از خلق خود که خواهى ولى خوارم نکنى به گرامى داشتن هیچیک از

 اَوْلِیآئِکَ، اَللّهُمَّ اجْعَلْ لى‏ مَعَ الرَّسُولِ سَبیلاً حَسْبِىَ اللَّهُ ما شآءَ اللَّهُ.

دوستانت خدایا قرار ده براى من با پیامبرت راهى خدا مرا بس است و آنچه خواهد شود

* * * *

مؤلف گوید: که‏این دعاء موسوم به دعاى حجّ است سیّد در اقبال از حضرت صادق‏علیه السلام روایت کرده خواندن آن را در شبهاى ماه رمضان بعد از مغرب و کفعمى در بلدالأمین گفته که مستحب است خواندن آن در هر روز از ماه رمضان و در شب اوّل نیز و شیخ مفید در مقنعه براى خصوص شب اوّل نقل کرده بعد از نماز مغرب و بدانکه بهترین اعمال در شبها و روزهاى ماه مبارک رمضان خواندن قرآن است و بسیار باید خواند چه آنکه قرآن در این ماه نازل شده است و وارد شده که هر چیزى را بهاریست و بهار قرآن ماه رمضانست و در ماههاى دیگر هر ماهى یک ختم سنت است و اقلّش شش روز است و در ماه رمضان در هر سه روز یک ختم سنّت است و اگر روزى یک ختم تواند بکند خوبست علامه مجلسى‏رحمه الله فرموده که در حدیث است که بعضى از ائمّه‏علیهم السلام در این ماه چهل ختم قرآن و زیاده مى‏کردند و اگر هر ختم قرآنى را ثوابش را به روح مقدّس یکى از چهارده معصوم‏علیهم السلام هدیّه کند ثوابش مضاعف گردد و از روایتى ظاهر مى‏شود که اجر چنین کسى آن است که با ایشان باشد در روز قیامت و دراین‏ماه دعا وصلوات و استغفار بسیار باید نمود و لااِلهَ اِلَّا اللَّهُ بسیار باید گفت و روایت شده که جناب امام زین‏العابدین‏7 چون ماه رمضان داخل مى‏شد تکلّم نمى‏کرد مگر به دعاء و تسبیح و استغفار و تکبیر و باید اهتمام بسیار نمود به عبادت و نافله‏هاى شب و روز

 

 

اعمال افطار و سایر اعمال در شبهاى ماه رمضان

 قسم دوم اعمالیست که در شبهاى ماه رمضان باید بجا آورد

 و آن چند امر است اوّل افطار است و مستحب است که بعد از نماز شام افطار کند مگر آنکه ضعف بر او غلبه کرده باشد یا جمعى منتظر او باشند دوّم آنکه افطار کند با چیز پاکیزه از حرام و شُبهات و بهتر آنست که به خرماى حلال افطار کند تا ثواب نمازش چهارصد برابر گردد و به خرما و آب و به رطب و به لبن و به حلوا و به نبات و به آب گرم به هر کدام که افطار کند نیز خوبست. سوم آنکه در وقت افطار دعاهاى وارده آنرا بخواند از جمله آنکه بگوید:

 اَللّهُمَّ لَکَ صُمْتُ، وَعَلى‏ رِزْقِکَ اَفْطَرْتُ، وَعَلَیْکَ تَوَکَّلْتُ‏

 خدایا براى تو روزه گرفتم و با روزى تو افطار کنم و بر تو توکل کنم‏

 تا خدا عطا کند به او ثواب هر کسى را که در این‏روز روزه داشته و اگر دعاى اَللّهُمَّ رَبَّ النّورِ الْعَظیمِ را که سیّد و کفعمى روایت کرده‏اند بخواند فضیلت بسیار یابد و روایت شده که حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام هرگاه‏

 مى‏خواست افطار کند مى‏گفت: بِسْمِ اللَّهِ اَللّهُمَّ لَکَ صُمْنا، وَعَلى‏ رِزْقِکَ‏

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *  خدایا براى تو روزه گرفتیم و با روزى تو

 اَفْطَرْنا، فَتَقَبَّلْ مِنَّا اِنَّکَ اَنْتَ السَّمیعُ الْعَلیمُ، چهارم در لقمه اوّل بگوید بِسْمِ اللَّهِ‏

افطار کنیم پس از ما بپذیر که براستى تو شنوا و دانایى * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

 الرَّحْمنِ الرّحَیمِ یا واسِعَ الْمَغْفِرَةِ اِغْفِرْ لى‏ تا خدا او را بیامرزد و در خبر است که در آخر هر روز از روزهاى ماه رمضان خدا هزار هزار کس را از آتش جهنّم آزاد مى‏کند پس از حق تعالى بخواه که تو را یکى از آنها قرار دهد پنجم در وقت افطار سوره قدر بخواند ششم در وقت افطار تصدّق کند و افطار دهد روزه‏داران را اگر چه به چند دانه خرما یا شربتى آب باشد و از حضرت رسول‏صلى الله علیه وآله مرویست که کسى که افطار دهد روزه دارى را از براى او خواهد بود مثل اَجرِ آن روزه‏دار بدون آنکه از اجر او چیزى کم شود و هم از براى او خواهد بود مثل آن عمل نیکویى که بجا آورد آن افطار کننده به قوه آن طعام وآیةاللَّه علامه حلّى در رساله سَعدِیَّه از حضرت صادق‏علیه السلام نقل کرده که فرمود هر مؤمنى که اطعام کند مؤمنى را لقمه‏اى در ماه رمضان بنویسد حق تعالى براى او اجر کسى که سى بنده مؤمن آزاد کرده باشد و از براى او باشد نزد حق‏تعالى یک دعاى مستجاب هفتم در هر شب خواندن هزار مرتبه اِنّا اَنزَلْناهُ وارد است هشتم در هر شب صد مرتبه حم دُخان را بخواند اگر میسّر شود نهم سیّد روایت کرده که هر که این دعا را بخواند در هر شب ماه رمضان آمرزیده شود گناهان چهل سال او

* * * *

 اَللّهُمَّ رَبَّ شَهْرِ رَمَضانَ، الَّذى‏ اَنْزَلْتَ فیهِ الْقُرْآنَ وَافْتَرَضْتَ على‏

خدایا اى پروردگار ماه رمضان که در آن قرآن را فرستادى و بر

 عِبادِکَ فیهِ الصِّیامَ، صَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَارْزُقْنى‏ حَجَّ بَیْتِکَ‏

بندگان روزه را در این ماه واجب کردى درود فرست بر محمد و آل محمد و روزیم گردان حج خانه‏

 الْحَرامِ، فى‏ عامى‏ هذا وَفى‏ کُلِّ عامٍ، وَاغْفِرْ لى‏ تِلْکَ الذُّنُوبَ الْعِظامَ،

محترم خود کعبه را در این سال و در هر سال و بیامرز برایم این گناهان بزرگ را

 فَاِنَّهُ لا یَغْفِرُها غَیْرُکَ، یا رَحْمنُ یا عَلاَّمُ. ‏

که براستى نیامرزد آنها را جز تو اى بخشاینده و اى بسیار دانا

 دهم در هر شب بخواند بعد از مغرب دعاى حجّ را که در قسم اوّل گذشت

 

 

دعاى افتتاح

 یازدهم بخواند در هر شب از ماه رمضان اَللّهُمَّ اِنّى‏

اَفْتَتِحُ الثَّنآءَ بِحَمْدِکَ، وَاَنْتَ مُسَدِّدٌ لِلصَّوابِ بِمَّنِکَ، وَاَیْقَنْتُ اَنَّکَ اَنْتَ‏

خدایا من ستایش‏را بوسیله حمد تو مى‏گشایم و تویى که به نعمت‏بخشى خود بندگان را به درستى وادارى و یقین دارم که براستى تو

 اَرْحَمُ الرَّاحِمینَ فى‏ مَوْضِعِ الْعَفْوِ وَالرَّحْمَةِ، وَاَشَدُّ الْمُعاقِبینَ فى‏

مهربانترین مهربانانى اما در جاى گذشت و مهربانى ولى سخت‏ترین کیفرکننده‏اى در

 مَوْضِعِ النَّکالِ وَالنَّقِمَةِ، وَاَعْظَمُ الْمُتَجَبِّرینَ فى‏ مَوْضِعِ الْکِبْریآءِ

جاى شکنجه و انتقام و بزرگترین جبارانى در جاى بزرگى و

 وَالْعَظَمَةِ، اَللّهُمَّ اَذِنْتَ لى‏ فى‏ دُعآئِکَ وَمَسْئَلَتِکَ، فَاسْمَعْ یا سَمیعُ‏

/ 0 نظر / 107 بازدید